Program rehabilitacji jest skierowany do osób, które z powodu choroby są zagrożone długotrwałą niezdolnością do pracy, ale jednocześnie mają szanse na odzyskanie tej zdolności po przeprowadzeniu rehabilitacji. Mogą z niego korzystać osoby posiadające ubezpieczenie lub uprawnienia do zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego (po ustaniu tytułu do ubezpieczenia chorobowego lub wypadkowego) oraz osoby pobierające rentę okresową z tytułu niezdolności do pracy.

Do rehabilitacji prowadzonej przez ZUS kwalifikują się choroby, które stanowią najczęstszą przyczynę powstawania niezdolności do pracy czyli schorzenia narządu ruchu oraz układu krążenia. Programowi podlegają także osoby cierpiące na schorzenia psychosomatyczne i choroby układu oddechowego.

Na rehabilitację pacjenta kieruje lekarz orzecznik ZUS. Wniosek o przeprowadzenie rehabilitacji może wystawić lekarz prowadzący leczenie. Taki wniosek może być sporządzony na dowolnym formularzu i powinien zawierać: imię i nazwisko chorego, PESEL, adres zamieszkania i numer telefonu, rozpoznanie medyczne w języku polskim oraz opinię, czy istnieje pozytywne rokowanie odzyskania zdolności do pracy po przeprowadzeniu rehabilitacji.

Rehabilitacja lecznicza w ośrodku rehabilitacyjnym powinna trwać 24 dni. Czas ten może być przedłużony lub skrócony przez ordynatora ośrodka rehabilitacyjnego, jeśli np. istnieją pozytywne rokowania co do odzyskania przez pacjenta zdolności do pracy po przedłużonej rehabilitacji. Całkowity koszt rehabilitacji ponosi ZUS, który płaci za zakwaterowanie pacjenta, jego wyżywienie oraz przejazd z miejsca zamieszkania do ośrodka rehabilitacyjnego i z powrotem.