Stopa cukrzycowa - jak chronić się przed infekcjami

W przypadku prostych powszechnych skaleczeń czy otarć na , nie przejmujemy się tym specjalnie i pozwalamy, by proces gojenia następował „własnym tempem". Jeśli się to jednak przydarza diabetykom, muszą specjalnie zadbać o dobre warunki do gojenia się ran, bo w ich przypadku jest to zaburzone i o wiele łatwiej o poważne w skutkach zakażenia.

Osoby chore na cukrzycę może dotyczyć neropatia, która ma miejsce z powodu uszkodzenia nerwów - powoduje zmniejszenie czucia w stopach, przez co ułatwia powstawanie niedostrzegalnych szybko przez pacjentów ran i zadrapań. Poza tym diabetycy są bardziej narażeni na chorobę naczyń obwodowych, która zaburza przepływ krwi, utrudniając procesy gojenia.

Same w sobie wspomniane dolegliwości nie wywołują ran, choć np. neuropatia sprzyja owrzodzeniom. Im dłużej dany pacjent choruje na , tym większe ma ryzyko owrzodzenia, co powoduje, że staje się ono bardziej powszechne u osób starszych (ale nie oznacza to, że młodzi ludzie są wolni od tej dolegliwości). Często diabetycy z pęcherzami na stopach lub skaleczeniami nie zdają sobie sprawy z obecności tych uszkodzeń, ponieważ nie mają w obszarze stóp dostatecznego czucia.

Jak wynika z badań, owrzodzenia stopy są najczęstszymi urazami związanymi z cukrzycą, a większość innych problemów ze stopami, takich jak deformacja kości i amputacja, mogą być następstwem owrzodzeń właśnie.

Lekarze zalecają zwracanie szczególnej uwagi na:

stwardniałą skórę wywołaną naciskiem. Można tego uniknąć nosząc odpowiednie wygodne obuwie;

Skaleczenia i przebicia skóry, przed którymi łatwiej się bronić zawsze nosząc buty przy wychodzeniu na zewnątrz;

Infekcje - można im zapobiec odpowiednio osuszając stopy, nosząc czyste, „oddychające" skarpetki i zakładając klapki w strefach wspólnych pryszniców (na siłowni czy basenie);

Powstawanie brodawek na podeszwach stóp, które rozwijają się w wyniku zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (). Trzeba zakładać klapki na basenie czy saunie, by się przed tym uchronić.