Lee Berk, psychoneuroimmunolog z Loma Linda University oraz doktor Stanley Tan, endokrynolog i specjalista w leczeniu cukrzycy z Oak Crest Health Research Institute w Loma Linda w Kalifornii zbadali efekty radosnego śmiechu dwudziestu diabetyków cierpiących na nadciśnienie i hiperlipidemię (dysfunkcję metaboliczną objawiającą się podwyższonym poziomem cholesterolu i trójglicerydów we krwi).

Uczestników badania podzielono na dwie grupy, wszystkim podawano medykamenty stosowane przy cukrzycy (glipizide, tiazolidinediony, metforminę), nadciśnieniu (inhibitor ACE) oraz hiperlipidemii (statyny). Jednej z grup codziennie przez dwanaście miesięcy organizowano seanse z filmami komediowymi lub programami satyrycznymi. Regularnie mierzono pacjentom poziom adrenaliny i noradrenaliny, cholesterolu, cytokin prozapalnych i białek C- reaktywnych (CRP), których podwyższone stężenie może być symptomem choroby serca.

Okazało się, że u osób z grupy regularnie oglądającej zabawne programy wszystkie badane wskaźniki poprawiły się w większym stopniu. U często śmiejących się pacjentów poziom dobrego cholesterolu podniósł się o 26%, w grupie kontrolnej zaś zaledwie o 3%. Poziom szkodliwych białek C-reaktywnych zmniejszył się o 66%, a w grupie kontrolnej o 26%.