W sklepach mamy olbrzymi wybór jogurtów. Różnią się ceną, gęstością, smakiem i…jakością. Te tańsze zazwyczaj są rzadkie, mniej wyraziste w smaku, z niemal niewidocznymi (bo zmielonymi) owocami. Droższe są gęste, przyjemnie kwaskowe, ale – no właśnie – droższe, co dla kieszeni emeryta czy rencisty jest dość poważną wadą. I po te droższe, i po tańsze jogurty trzeba pójść do sklepu. Jeśli zamierzamy jeść je codziennie to albo kupujemy jednorazowo większą ilość i taszczymy ją do domu (a potem nerwowo sprawdzamy termin przydatności do spożycia, żeby zdążyć je zjeść) albo co dwa dni wędrujemy do sklepu po nową porcję. Kiedy pogoda nie zachęca do spacerów, nasze szczytne postanowienie dbania o zdrowie topnieje w oczach, a my zamiast jogurtu jemy ciasteczka (bo mają dłuższy termin ważności…). Co robić? Jogurt robić!
Zagotowujemy niepełną szklankę mleka pasteryzowanego i dolewamy do niej szklankę mleka zimnego. Dokładamy do tego cztery łyżki kupionego w sklepie jogurtu naturalnego (bez cukru!) z żywymi szczepami bakterii. Całość wlewamy do termosu, zakręcamy i odstawiamy na kilka godzin. Po tym czasie przelewamy prawie gotowy jogurt do szklanego naczynia i wstawiamy do lodówki, żeby stężał. Taki jogurt spokojnie wytrzymuje w lodówce kilka dni, a później na jego podstawie możemy zrobić nową porcję dodając do mleka cztery łyżki „naszego” jogurtu. I tak w kółko.
Domowy jogurt jest trochę rzadszy od kupionego w sklepie (te często są zagęszczane żelatyną), ale doskonale nadaje się do produkcji koktajli, sosów i deserów. Można dodać do niego dowolne dodatki: bakalie, kakao, startą czekoladę, świeże lub mrożone owoce, cappuccino, kawę rozpuszczalną i codziennie (jak zalecają lekarze) delektować się smakiem zdrowego (naprawdę bez konserwantów!) napoju.