Zioła w służbie zdrowiu: bukko brzozowe na reumatyzm i problemy żołądkowe

Liście i olej z bukko od dawna są wykorzystywane przez mieszkańców Afryki miejscowo na skórę, a także na reumatyzm czy zaburzenia parcy pęcherza oraz układu pokarmowego. Roślina zawiera zarówno diosminę, jak i hesperydynę (flawonoidy), więc może wykazywać działanie przeciwzapalne, obniżające poziom we krwi i ochronne dla naczyń krwionośnych.

Zastosowanie

Poniższe zastosowania oparte są na tradycji, teoriach naukowych lub/i badaniach o ograniczonym zakresie. Trzeba jednak zaznaczyć, że zioło nie zostało gruntownie przetestowane na ludziach, a bezpieczeństwo i skuteczność nie zawsze były udowodnione.

Bukko brzozowe ma właściwości: przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwskurczowe, pobudzajace apetyt, tonizujące, wiatropędne, napotne, moczopędne.

Roślina bywa stosowana przy takich chorobach i dolegliwościach, jak: przeziębienia, zapalenie okrężnicy, zastoinowa niewydolność serca, , zapalenie pęcherza moczowego, , zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, obrzęki, zapalenie dziąseł, nadciśnienie, grypa, kamica nerkowa, bóle mięśniowe, zapalenie nerek, zaburzenia działania prostaty, zaburzenia oddechowe, , problemy z zatokami, bóle brzucha, zapalenie cewki moczowej, choroby przenoszone drogą płciową, etc.

Dawkowanie

Nie ma jednej powszechnie rekomendowanej dawki bukko. Można zażywać np. 1-2 g kapsułek z susszonych liści trzy razy dziennie czy też przygotować napar z 1-2 łyżeczek liści rośliny (parzony przez 5-10 minut) i pić go dwa lub trzy razy dziennie. Inny spoób przyjmowania to 1-4 ml nalewki trzy razy dziennie, lub 10-20 kropli nalewki rozpuszczonych w wodzie trzy razy dziennie po posiłkach.

Bezpieczeństwo

Niewiele jest danych na temat bezpieczeństwa bukko. Roślina może powodować rozstrój żołądka, biegunkę, a także podrażnienie nerek. Zaleca się też monitorowanie czynności wątroby ze względu na potencjalnie toksyczne dla wątroby efekty stosowania bukko.

Bukko może zwiększać ryzyko krwawienia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub biorących leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (takie jak: , leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna lub heparyna, klopidogrel oraz ).Co więcej, bukku może intensyfikować działanie kardiologicznych leków glikozydowych oraz środków moczopędnych.