Blizna powstaje gdy uszkodzona skóra zostaje zastąpiona przez nową, dobrze ukrwioną skórę. Wielu osobom wydaje się, że blizny stanowią jedynie problem kosmetyczny, prawda jest jednak taka, że mogą też wpływać na nasze zdrowie. Konsekwencją powstania blizn mogą być przykrucze mięśni, pojawieniu się blizn często towarzyszy swędzenie oraz pieczenie. Ze względu na miejsce występowania oraz okoliczności powstanie blizny można podzielić m.in. na:
- blizny przerostowe powstające w wyniku długiego gojenia się ran (np. po oparzeniu). Blizny te są zazwyczaj dość twarde, charakteryzują się sinoczerwonym zabarwieniem, mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy.
W wyniku poparzeń lub zranień powodujących utratę dużej partii skóry mogą pojawić blizny, które naciągając brzegi skóry do siebie spowodują pojawienie się tzw. przykurczu bliznowatego. Przykurcz dotyczy nie tylko skóry ale także mięśni i ścięgien.
- bliznowce (Keloidy), są to blizny wypukłe, najczęściej pojawiają się u osób o ciemnej karnacji. Ich powstanie związane jest z nadmierną produkcją kolagenu.

Leczenie

W przypadku przykurczy sposobem na przywrócenie prawidłowego funkcjonowania danej części ciała jest leczenie operacyjne, które ma na celu zniwelowanie napięcia skóry. Alternatywą dla standardowej operacji jest stosowanie ekspanderów – rozciągaczy tkankowych, które umożliwiają uzyskanie zdrowej skóry do przeszczepienia w miejsce blizny.

Dużym wyzwaniem dla lekarzy jest leczenie keloidów, w tym przypadku zadaniem chirurga jest wycięcie blizny i wykonanie przeszczepu skóry w sposób, który zminimalizuje ryzyko pojawienia się napięcia brzegów rany. Kolejnym etapem leczenia jest uciskanie oraz podawanie sterydów.

Interwencja chirurgiczna zazwyczaj nie jest potrzebna w przypadku leczenia blizn przerostowych. W tym wypadku leczenie rozpoczyna się od uciskania blizny i podawania sterydów, ważne jest unikanie kontaktu z promieniowaniem słonecznym. Pomocne bywają opaski uciskowe. W szczególnie twarde blizny wciera się maści.