W Chinach i Japonii wypijano pod nią herbatę oddając cześć duchowi zamieszkującemu drzewo. Była symbolem nieśmiertelności, dlatego na Dalekim Wschodzie sadzono ją na grobach by wzmacniała ciała zmarłych. Pojawiła się w mitologii greckiej i rzymskiej. Jej szyszka, symbolizująca płodność i żywotność to jeden z atrybutów boga sztuki lekarskiej Asklepiosa oraz Dionizosa, boga dzikiej natury i winorośli. Drzewo to poświęcono także greckiej Bogini Matce.

Dla Słowian sosna była przedmiotem używanym podczas Święta Wiosny. Jej gałęzie obnoszono po domach, aby przysporzyć szczęścia mieszkańcom. To także święte drzewo demona Boruty, władcy lasu i opiekuna zwierząt. Wierzono, że zamieszkuje on starą sosnę. Dziś chętnie, zwłaszcza podczas Świąt Bożego Narodzenia, wkładamy gałązki sosny do flakonów, gdyż jej aromatyczna woń działa bardzo pozytywnie na wszystkich domowników.

Po dzień dzisiejszy wykorzystuje się terapeutyczne właściwości tego pięknego drzewa. Już krótki pobyt w sosnowym lesie, nastraja pozytywnie i dodaje energii witalnej. Igliwie drzewa używane jest do sporządzania nalewek i wyciągów w chorobach dróg oddechowych. Nalewkę ze świeżych pąków lub młodych pędów stosuje się w zaburzeniach metabolizmu. A w sprzedaży obok miodu spadziowego, ze spadzi drzew iglastych, w tym także sosny, występuje również miód sosnowy.

Olejek sosnowy otrzymywany jest z igieł i gałązek sosny zwyczajnej występującej w Europie północnej, Azji i obu Amerykach. Najlepszy olejek otrzymuje się wiosną i latem. Jest składnikiem wielu syropów przeciwkaszlowych. Działa pobudzająco i odświeżająco, zwiększa odporność organizmu. Wykorzystywany jest przy leczeniu infekcji dróg oddechowych, kaszlu, astmy, grypy, zapalenia zatok, infekcji dróg moczowych, ociężałości umysłowej. Kąpiele i masaż z użyciem olejku działają wzmacniająco i lekko pobudzająco na organizm. Dlatego polecane są osobom zmęczonym i starszym. Olejek posiada charakterystyczny świeży, leśny zapach.