Testy dowiodły, że małpy żyły kilka lat dłużej niż zwykle kiedy podawano im karmę stopniowo zmniejszając w niej zawartość cukru i białka, ale zachowując dawki witamin i minerałów. Efekty przedłużenia życia po zmniejszeniu ilości pożywienia dla starszych organizmów uzyskano także w przypadku grzybów i owadów.

Nie było jednak jasne, dlaczego zmniejszenie lub ograniczenie kalorii może pomóc osiągnąć długowieczność. Teraz naukowcy z Uniwersytetu w Gothenburgu wskazali enzym, zwany peroksyredoksyną, który w sytuacji ograniczenia kalorii, pozostaje aktywny, co ma przełożenie na wydłużanie życia danego organizmu. Wydaje się, że enzym jest kluczowy w zapobieganiu związanym z wiekiem uszkodzeniom genetycznym.

Uczeni odkryli rolę enzym rolę odnotowując, że ograniczenie kalorii wiązało się z długowiecznością, gdy enzym pozostawał aktywny; nie stwierdzono jednocześnie dłuższego życia, kiedy enzym był nieaktywny.

Okazało się, że peroksyredoksyna pomaga zapobiec uszkodzeniom białek, które mogą prowadzić do rozmaitych problemów zdrowotnych, m. in. choroby Alzheimera lub Parkinsona. Ponadto, kiedy enzym jest nieaktywny, może prowadzić do różnych wad genetycznych i chorób, w tym raka.