Tojad cechuje się silną toksycznością, ale bulwiaste korzenie są stosowane w medycynie tradycyjnej. Był używany w bardzo małych dawkach w leczeniu neuralgii (nerwobóle), rwy kulszowej, reumatyzmu. Zioło jest również składnikiem preparatów homeopatycznych stosowanych przy objawach przeziębienia i grypy, kołataniu serca , ostrej choroby zapalnej. Jego skuteczność jednak nie została naukowo udowodniona.

Tradycyjne zastosowanie

Wymieniona poniżej zastosowania zioła oparte są na tradycji, teoriach naukowych lub ograniczonych w swym zakresie badaniach. Skuteczność często nie została gruntownie przetestowana na ludziach, podobnie jak bezpieczeństwo, więc nie należy podejmować samodzielnych decyzji o rozpoczęciu terapii. Przyjmowanie preparatu zawsze należy skonsultować ze specjalistą.

Tojad może być pomocny przy następujących dolegliwościach: zakażenia bakteryjne, zakażenia wirusowe, astma, niepokój, zapalenie stawów, wodobrzusze, zapalenie oskrzeli, siniaki, rak, katalepsja, problemy z ośrodkowym układem nerwowym, ospa, cholera, przewlekły ból krzyża, drgawki, kaszel, zapalenie pęcherza moczowego, łupież, denga, depresja, cukrzyca, biegunka, czerwonka, stan przedrzucawkowy, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie przełyku gorączka, rzeżączka (STD), dna moczanowa , wypadanie włosów, bóle głowy, choroby serca, krwawienia, hemoroidy, zapalenie wątroby, choroba Hodgkina, nadciśnienie tętnicze, stany zapalne jamy ustnej i gardła, grypa, bezsenność, bóle stawów, zapalenie krtani, zapalenie opon mózgowych, zaburzenia miesiączkowania, migrena, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, bóle mięśni , sztywność karku, zapalenie nerek, nerwoból, zaburzenia neurologiczne, zapalenie ucha środkowego, zapalenie otrzewnej, krztusiec (koklusz), zapalenie opłucnej, zapalenie płuc, wzmożone pragnienie, choroby układu oddechowego , reumatoidalne zapalenie stawów, rwa kulszowa, zaburzenia pigmentacji skóry, zaburzenia snu, zaburzenia węchu, problemy z kręgosłupem, pocenie się, zapalenie migdałków, ból zęba, nerwoból nerwu trójdzielnego, gruźlica, zatrzymanie moczu, zawroty głowy.

Dawkowanie

Nie ma stuprocentowo sprawdzonych bezpiecznych i skutecznych dawek tojadu . Stosowanie u dzieci nie jest zalecane. Niektórzy eksperci rekomendują jedną do pięciu kropli nalewki z świeżych liści doustnie cztery razy dziennie na złagodzenie bólu.

Bezpieczeństwo

Zaleca się dużą ostrożność w zażywaniu tojadu, ponieważ może być niebezpieczny ze względu na działanie toksyczne.

Preparat może powodować zbyt niskie ciśnienie krwi, nieregularne tętno, zaburzenia rytmu serca (zmiany rytmu serca), lub blok serca pierwszego stopnia. Zatrucia tojadem mogą powodować długotrwałą repolaryzację mięśnia sercowego, co prowadzi do wyzwalane tachyarytmii komorowych, w tym tachykardii komorowej (przyspieszenia czynności serca) i migotania komór. Po zażyciu tojadu odnotowano również: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, biegunkę, skurcze mięśni, dyskomfort zamostkowy, zawroty głowy, ataksję (utratę koordynacji), parestezję (zmienione czucie), "sztywność " twarzy, tułowia i kończyn, drgawki kloniczne, śpiączkę, leukocytozę (wysoka liczba białych krwinek), zaburzenia widzenia, omdlenia, pobudzenie, hiperwentylację, trudności w oddychaniu.

Ponieważ tojad obniża poziom cukru we krwi, nie należy go stosować wraz z innymi lekami o takim działaniu.

Tojad jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wieńcową, zaburzeniami czynności serca, arytmią. Nie jest też rekomendowany pacjentom z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, wrzodami żołądka lub dwunastnicy, zapaleniem przełyku, refluksem, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy i uchyłkowatości.