10-06-2026
zmień rozmiar tekstu
A+ A-
Regularne ćwiczenia aerobowe mogą pomagać osobom z chorobą Parkinsona poprzez zmniejszanie stanu zapalnego w mózgu i spowalnianie postępu choroby. Choć obecnie nie istnieje skuteczne lekarstwo na Parkinsona, aktywność fizyczna jest uznawana za jedną z najbardziej obiecujących metod wspomagających leczenie.
Jak podkreśla Merrill Landers z UNLV School of Integrated Health Sciences, ćwiczenia to nie tylko sposób na poprawę ogólnego zdrowia, ale także potencjalna metoda ograniczania procesów zapalnych odpowiedzialnych za uszkadzanie neuronów. Parkinson jest najczęściej diagnozowaną między 55. a 65. rokiem życia. Choroba Parkinsona wpływa nie tylko na ruch, ale także na sen, myślenie, nastrój czy kontrolę pęcherza. Wczesne objawy, takie jak lekkie drżenie dłoni, spowolnienie ruchów lub osłabienie węchu, mogą pojawić się wiele lat przed postawieniem diagnozy.
Eksperci prowadzą badania nad wpływem na osoby chore na Parkinsona. Analizują, jak różne poziomy intensywności wysiłku wpływają na organizm pacjentów, pobierając również próbki krwi do badań biologicznych.
Według badaczy aktywność fizyczna działa jak „nawóz dla mózgu", ponieważ zwiększa poziom białka BDNF (brain-derived neurotrophic factor). Białko to wspiera przeżycie i rozwój neuronów, a także pomaga ograniczać stan zapalny w organizmie i mózgu.
Stan zapalny jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu, jednak jego nadmiar może przyspieszać obumieranie neuronów. Ćwiczenia aerobowe pomagają obniżyć podstawowy poziom , co może mieć znaczenie dla spowalniania przebiegu Parkinsona.
Najbardziej korzystny wydaje się wysiłek o umiarkowanej, ale wymagającej intensywności. Medycy zalecają aktywności takie jak szybki marsz na bieżni, czy taniec. Optymalny poziom wysiłku to około 60-75 proc. maksymalnego - wtedy organizm produkuje najwięcej BDNF.
Oprócz ćwiczeń aerobowych pomocne mogą być także trening siłowy, trening interwałowy oraz boks. Jak podkreślają uczeni, boks wymaga bardziej złożonych ruchów, poprawia równowagę i zmusza do aktywnej pracy całego ciała.
W bardziej zaawansowanych stadiach choroby pacjentom często podaje się lewodopę - lek zwiększający poziom dopaminy w mózgu. U większości osób cięższe objawy rozwijają się około sześciu lat po diagnozie. Choroba powoduje stopniową utratę neuronów produkujących dopaminę, co prowadzi do zaburzeń ruchowych.
Dużą rolę w zwiększaniu świadomości społecznej o Parkinsonie odegrał Michael J. Fox, który publicznie ujawnił swoją diagnozę w młodym wieku. Dzięki jego działalności fundacja Michael J. Fox Foundation stała się jednym z najważniejszych źródeł finansowania badań nad Parkinsonem. Naukowcy mają nadzieję, że większe zainteresowanie chorobą przyczyni się do odkrycia skuteczniejszych metod leczenia.
Na podstawie:
Choroba Parkinsona należy do najpoważniejszych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego. To również jedna z najczęściej występujących i najdawniej odkrytych chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego - wspomina się o niej już w indyjskim traktacie Aryuweda. czytaj dalej »