Olej sojowy sprzyja otyłości

W eksperymentach prowadzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Riverside większość myszy karmionych dietą bogatą w olej sojowy znacznie tyła. Natomiast myszy zmodyfikowane genetycznie, mimo identycznej diety, nie przybierały na wadze. Różnica wynikała ze zmienionej wersji białka wątrobowego regulującego geny odpowiedzialne za tłuszczów i przetwarzanie kwasu linolowego - głównego składnika .

Naukowcy podkreślają, że odkrycie to może wyjaśniać, dlaczego niektórzy ludzie przybierają na wadze szybciej niż inni, kiedy spożywają dużą ilość oleju sojowego.

Ludzie również produkują obie wersje białka HNF4α, ale ta alternatywna pojawia się zwykle tylko w sytuacjach stresu metabolicznego lub chorób przewlekłych. Różnice w tym białku, obok wieku, płci czy genetyki, mogą wpływać na podatność na negatywne skutki metaboliczne nadmiaru oleju sojowego.

Badania wykazały też, że olej sojowy sprzyja tyciu bardziej niż np. olej kokosowy. Kluczowe okazują się nie sam olej, ani nawet kwas linolowy, lecz to, w co przekształca się on w organizmie.

Kwas linolowy rozkłada się do oksylipin - związków łączonych ze stanami zapalnymi i odkładaniem tłuszczu. Myszy transgeniczne wytwarzały ich znacznie mniej, miały zdrowsze wątroby oraz lepiej funkcjonujące mitochondria, co mogło chronić je przed .

Badanie wykazało, że same oksylipiny nie wystarczą do wywołania tycia, potrzebne są także sprzyjające warunki metaboliczne. Co ważne, tylko oksylipiny z tkanek wątrobowych, a nie te krążące we krwi, korelowały ze wzrostem masy ciała.

Spożycie oleju sojowego w USA wzrosło znacząco w ostatnim stuleciu i może przyczyniać się do problemów metabolicznych, mimo braku cholesterolu w samym oleju. Naukowcy planują zbadać, czy podobne mechanizmy występują przy spożyciu innych olejów bogatych w kwas linolowy. Podkreślają, że problemem jest nie sam olej, lecz jego nadmierna konsumpcja.