Niemal 70 proc. Amerykanów może być uznanych za otyłych

Badanie objęło dane ponad 300 tys. osób i wykazało, że wspomniany wzrost był szczególnie wyraźny wśród osób starszych. Wyniki pokazały również, że wiele osób nowo zaklasyfikowanych według zaktualizowanej definicji jest narażonych na wyższe ryzyko poważnych problemów zdrowotnych.

- Już wcześniej uważaliśmy, że mamy do czynienia z epidemią otyłości, ale to jest zdumiewające - mówi endokrynolog dr Lindsay Fourman z Mass General Brigham. - Jeśli potencjalnie 70 procent dorosłej populacji ma być uznane za osoby z nadmierną ilością tkanki tłuszczowej, musimy lepiej zrozumieć, jakie strategie leczenia należy traktować priorytetowo - dodaje.

Przez dziesięciolecia była definiowana głównie na podstawie wskaźnika masy ciała (BMI), czyli obliczenia opartego na wzroście i masie ciała. Choć BMI stanowi proste przybliżenie, nie oddaje on rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie. Inne miary antropometryczne - w tym obwód talii, stosunek talii do wzrostu oraz stosunek do bioder - dostarczają dodatkowych informacji, pozwalając odróżnić masę tłuszczową od mięśniowej oraz zidentyfikować tłuszcz brzuszny powiązany z ryzykiem chorób.

W zaktualizowanych ramach otyłość identyfikuje się na dwa główne sposoby. Osoby z wysokim oraz co najmniej jednym podwyższonym wskaźnikiem antropometrycznym są klasyfikowane jako mające otyłość, określaną przez autorów jako „otyłość BMI-plus-antropometryczna". Osoby z prawidłowym BMI mogą również zostać uznane za mające otyłość, jeśli występują u nich co najmniej dwa podwyższone wskaźniki antropometryczne: wówczas mówi się o „otyłości wyłącznie antropometrycznej". Wytyczne dodatkowo rozróżniają otyłość przedkliniczną i kliniczną, przy czym otyłość kliniczna definiowana jest przez związane z otyłością upośledzenie funkcjonowania fizycznego lub dysfunkcję narządów.

Naukowcy przeanalizowali dane uczestników programu badawczego All of Us Narodowych Instytutów Zdrowia, obejmującego ponad 300 tys. Amerykanów. Zastosowanie nowej definicji wykazało, że 68,6 procent uczestników spełniało kryteria otyłości, w porównaniu z 42,9 procent przy tradycyjnym podejściu opartym na BMI. Cały wzrost wynikał z włączenia osób zaklasyfikowanych jako mające otyłość wyłącznie antropometryczną. Odsetki otyłości różniły się w zależności od płci i rasy, jednak największy wpływ miał wiek: niemal 80 procent osób powyżej 70. roku życia spełniało nowe kryteria.

Badanie wykazało również, że osoby z otyłością wyłącznie antropometryczną, które według wcześniejszych standardów nie byłyby uznane za otyłe, miały wyższe wskaźniki , chorób sercowo-naczyniowych oraz śmiertelności w porównaniu z osobami bez otyłości. Około połowa wszystkich uczestników spełniających nową definicję otyłości została zaklasyfikowana jako mająca otyłość kliniczną. Odsetek ten był tylko nieznacznie niższy w grupie otyłości wyłącznie antropometrycznej niż w grupie otyłości BMI-plus-antropometrycznej.

- Od dawna zdajemy sobie sprawę z ograniczeń BMI jako jedynego wskaźnika otyłości, ponieważ nie uwzględnia on rozmieszczenia tkanki tłuszczowej - mówi dr Steven Grinspoon. - Zaobserwowanie zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy w tej nowej grupie osób z otyłością, które wcześniej nie były uznawane za otyłe, rodzi interesujące pytania dotyczące leków przeciwotyłościowych i innych metod terapeutycznych - dodaje.