|
|
![]() |

Katalog chorób
Alkoholizm
Andropauza
Angina
Astma
Ból, bóle głowy
Bezsenność
Choroba Alzheimera
Choroba Parkinsona
Choroba wieńcowa
Cukrzyca
Czerniak
Dyskopatia
Depresja
Egzema
Erekcja - zaburzenia erekcji
Gruźlica
Grypa
Hemoroidy
Jaskra
Menopauza
Nadciśnienie
Nietrzymanie moczu
Nowotwór jądra
Nowotwór piersi
Nowotwór prostaty
Osteoporoza
Otyłość
POChP
Paradontoza
Prostata - przerost prostaty
Przeziębienie
Reumatyzm
Schizofrenia
Stres
Stopa cukrzycowa
Suche oko
Udar cieplny
WZW B
Zgaga
Zwyrodnienie stawów
Żylaki
Katalog chorób »

Jak rozmawiać z lekarzem o nietrzymaniu moczu
Połowa kobiet cierpiących na nietrzymanie moczu (NTM) oczekuje informacji na temat problemu od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, a ponad 30% od lekarza specjalisty. O tym, w jaki sposób rozmawiać z lekarzem o NTM, jak się przygotować do takiej „kobiecej wywiadówki" i czego można się spodziewać podczas wizyty, mówią eksperci kampanii edukacyjnej „CoreWellness - wewnętrzna siła".
Po pierwsze przełam wstyd Pomimo tego, że NTM można wyleczyć u ponad 90% kobiet, wiele pań ukrywa ten problem podczas wizyty, w obawie, że lekarz nie zrozumie ich problemów i uzna je za nieistotne.
- Z moich obserwacji wynika, że pacjentki często zamykają się w sobie i unikają rozmowy na drażliwe tematy, takie jak np. NTM. Zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, że z większością takich wstydliwych dolegliwości można sobie łatwo i skutecznie poradzić. Podstawą jest jednak szczera rozmowa ze swoim lekarzem - przekonuje prof. Włodzimierz Baranowski z Kliniki Ginekologii i Ginekologii Onkologicznej Wojskowego Instytutu Medycznego, ekspert kampanii „CoreWellness - wewnętrzna siła" - Kobieta powinna sobie uświadomić, że rozmowa z lekarzem rodzinnym, ginekologiem czy urologiem na temat wstydliwych dolegliwości jest czymś zupełnie naturalnym, jak rozmowa na temat bólu zęba z dentystą - dodaje prof. Baranowski.
Rozmowa na wagę złota
Podstawą do rozpoznania rodzaju NTM spośród wysiłkowego, naglącego oraz mieszanego jest rozmowa z pacjentką, podczas której lekarz uzyskuje informacje na temat Twojej kondycji zdrowotnej, stylu życia oraz okoliczności, w których pojawia się lub nasila nietrzymanie moczu. Postaraj się przygotować do takiego wywiadu lekarskiego.
- Pamiętaj, że zadaniem lekarza jest rozwiązanie Twojego problem. Bądź pewna, że posiada on odpowiednią wiedzę oraz kompetencje, by Ci pomóc.
- Rozmawiaj szczerze. Nie ukrywaj informacji dotyczących problemu, nawet jeśli są dla Ciebie krępujące. Lekarz uszanuje Twoją intymność - pamiętaj, że obowiązuje go tajemnica lekarska oraz kodeks etyczny.
- Pytaj. Jeśli wyjaśnienia lub zalecenia lekarza są dla Ciebie niejasne, nie wahaj się o tym powiedzieć. Nie obawiaj się zadawać nawet najbardziej oczywiste pytania.
- Jeśli lekarz nie zapyta Cię o istotną Twoim zdaniem kwestię, podejmij inicjatywę i wręcz zasyp go pytaniami. Tylko kompleksowe poznanie problemu pozwala na podjęcie właściwiej terapii.
- Weź ze sobą notatnik. Lekarz może podać wiele zaleceń i wskazówek, które warto będzie zapisać.
- Jeśli będzie taka konieczność, umów się od razu na kolejną wizytę. Dzięki temu unikniesz kolejek i tym samym szybciej poradzisz sobie z problemem.
Podczas wywiadu lekarz może skorzystać także z testu diagnostycznego 3IQ, który jest szybkim i nieinwazyjnym sposobem rozpoznania rodzaju nietrzymania moczu. Test polega na zadaniu pacjentce 3 prostych pytań dotyczących częstotliwości i okoliczności wycieku moczu. Na podstawie odpowiedzi lekarz może określić rodzaj NTM.
Podstawowe badania - jakie i w jakim celu?
W rozwiązaniu problemu NTM bardzo ważne jest szybkie rozpoznanie problemu i zastosowanie odpowiedniej terapii. Dlatego po przeprowadzeniu wywiadu lekarz może zlecić podstawowe nieinwazyjne badania diagnostyczne:
- Badania ogólne moczu - jest jednym z podstawowych badań diagnostycznych. Polega na laboratoryjnym badaniu próbki moczu tak, aby na jej podstawie potwierdzić lub wykluczyć infekcję układu moczowego.
- Posiew moczu - lekarze zalecają posiew moczu głównie po to, by ostatecznie potwierdzić infekcję. W tym celu zebraną do jałowego pojemnika próbkę moczu „posiewa" się na specjalnej pożywce, aby wyhodować bakterie i wykryć te, które są odpowiedzialne za zakażenie układu moczowego.
- Próba kaszlowa - na to badanie powinnaś zgłosić się z pełnym pęcherzem, a Twoim zadaniem będzie po prostu mocno zakasłać. Lekarz natomiast będzie obserwował, czy w czasie silnego skurczu, jaki towarzyszy kasłaniu, pojawia się niekontrolowany wypływ moczu.
- USG przezbrzuszne - dzięki badaniu USG jamy brzusznej lekarz jest w stanie ocenić stan nerek oraz górnych dróg moczowych, a także określić ilość moczu, który zalega w pęcherzu po mikcji.
W większości przypadków wyniki tych badań pozwalają określić rodzaj i stopień zaawansowania NTM oraz dobrać właściwą terapię. Jeśli problem wymaga dalszego i bardziej szczegółowego rozpoznania i/lub leczenia zabiegowego, zostaniesz na pewno skierowana na kolejne badania, które pozwolą dokładniej zdiagnozować problem. W przypadku lekkiego nietrzymania moczu lekarz prawdopodobnie zaleci Ci regularne wykonywanie .
Tagi: ginekolog, mięśnie Kegla, nietrzymanie moczu
07-09-2010
Zastrzeżenia odpowiedzialności
Podziel się:
SKOMENTUJ TEN ARTYKUŁ:
Jesteś niezalogowany: zaloguj się / zarejestruj się
KOMENTARZE
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Senior.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Komentarze niezgodne z prawem i Regulaminem serwisu będą usuwane.
ARTYKULY PROMOWANE
REKLAMA











