Ćwiczenie jednego ramienia zapobiega utracie mięśni także w drugim

Odkrycia te mogą pomóc w przeciwdziałaniu zanikowi mięśni i utracie siły, które często występują w unieruchomionej ręce, np. po urazie, poprzez zastosowanie ćwiczeń ekscentrycznych w przeciwnej kończynie.

W ekscentrycznych mięsień kurczy się, jednocześnie się wydłużając - na przykład podczas opuszczania hantla w uginaniu ramion, wolnego siadania na krzesło czy schodzenia po schodach. Wcześniejsze badania wykazały, że takie ćwiczenia są skuteczniejsze w budowaniu mięśni niż ćwiczenia koncentryczne, w których mięśnie się skracają - np. podczas podnoszenia hantla czy wchodzenia po schodach.

Jak odkryto, nowe wyniki kwestionują tradycyjne metody rehabilitacji i mogą poprawić efekty leczenia pacjentów po urazach i udarach.

- Myślę, że to może zmienić nasze podejście do rehabilitacji osób, które tymczasowo utraciły sprawność jednej ręki lub nogi - mówi prof. Ken Nosaka. - Rozpoczynając rehabilitację i ćwiczenia natychmiast w nieuszkodzonej kończynie, możemy zapobiec uszkodzeniom spowodowanym ćwiczeniami w drugiej kończynie, a także budować siłę, nie poruszając jej wcale - dodaje.

Badanie obejmowało 30 uczestników, którzy mieli jedną rękę unieruchomioną przez co najmniej osiem godzin dziennie przez cztery tygodnie. Podzielono ich na trzy grupy: jedna nie wykonywała żadnych ćwiczeń, druga wykonywała mieszane ćwiczenia ekscentryczne i koncentryczne, a trzecia - tylko ćwiczenia ekscentryczne.

Grupa, która używała ciężkiego hantla do wykonywania wyłącznie ćwiczeń ekscentrycznych aktywną ręką, wykazała wzrost siły oraz zmniejszenie zaniku mięśni (atrofii) w unieruchomionej ręce.

- Uczestnicy, którzy wykonywali ćwiczenia ekscentryczne, mieli największy wzrost siły w obu rękach, więc efekt przeniesienia jest bardzo silny. Ta grupa miała także tylko dwuprocentowy zanik mięśni w unieruchomionej ręce, w porównaniu z 28-procentową utratą mięśni u osób, które nie ćwiczyły. Oznacza to, że osoby niećwiczące muszą później od nowa odbudowywać całą tę masę mięśniową i siłę - wyjaśnia prof. Nosaka.

Profesor Nosaka dodaje, że planuje rozszerzenie badań na inne mięśnie ramienia i różne rodzaje ruchów.

- Teraz skupiliśmy się na zginaczach łokcia, ponieważ ten mięsień często jest wykorzystywany jako model do badania skutków unieruchomienia na siłę i wielkość mięśni, a poza tym jest to oczywiście ważny mięsień dla ruchu ramienia. W przyszłości chcemy ocenić, w jaki sposób ćwiczenia ekscentryczne mogą pomóc w poprawie funkcji motorycznych, płynności ruchu i precyzyjnej kontroli mięśni, co jest szczególnie istotne dla pacjentów po udarach i w rehabilitacji - wskazuje prof. Nosaka.