Strona głównaZdrowieĆwiczenia na starość? Tak, to ewolucyjnie wpisane w nasz organizm

Ćwiczenia na starość? Tak, to ewolucyjnie wpisane w nasz organizm

Chyba każdy już wie, że ćwiczenia są korzystne. Wiele osób zdaje sobie sprawę, że regularny wysiłek pozwala zachować silne mięśnie i stawy oraz zwalczać niektóre choroby. Mniej powszechna jest jednak wiedza o tym, dlaczego i w jaki sposób aktywność fizyczna została wbudowana w biologię człowieka.
Ćwiczenia na starość? Tak, to ewolucyjnie wpisane w nasz organizm [fot. DoroT Schenk from Pixabay]
Zespół ekspertów z Harvardu pokazał, że ludzie, którzy ewoluowali, by żyć parę dekad po zaprzestaniu reprodukcji, starali się być dość aktywni w późniejszych latach.

Naukowcy twierdzą, że aktywność fizyczna w późniejszym życiu przenosi energię z procesów, które mogą zagrażać zdrowiu, w kierunku mechanizmów ochronnych. Według ekspertów ludzie ewoluowali, aby pozostać aktywnymi fizycznie w miarę starzenia się, a przez to nadać energię procesom fizjologicznym, które spowalniają osłabienie organizmu na przestrzeni lat. Dzięki temu ludzie mogą liczyć na lepszą ochronę przed chorobami przewlekłymi, takimi jak choroby układu krążenia, , a nawet niektóre .

- W społeczeństwach Zachodu powszechny jest pogląd, że to normalne, że w starszych latach zwalniamy tempo, robimy mniej i przechodzimy na emeryturę - mówi biolog Daniel E. Lieberman, biolog ewolucyjny. - Nasze przesłanie jest odwrotne: gdy , aktywność fizyczna staje się jeszcze ważniejsza - dodaje.

Punktem wyjścia badań były dane dotyczące małp. Biolodzy zwracają uwagę, że małpy człekokształtne na wolności żyją zwykle tylko około 35-40 lat i rzadko przeżywają po menopauzie. Są one znacznie mniej aktywne niż większość ludzi w odpowiadającym im wieku, co sugeruje, że dobór w ewolucji człowieka kształtował się nie tylko po to, by żyć dłużej, ale także, by być bardziej aktywnymi fizycznie.
- Zasadniczo wyewoluowaliśmy z leniuchów - mówi Lieberman, który obserwował dzikie szympansy w Tanzanii i był zaskoczony tym, jak wiele czasu spędzają bezczynnie.

To szczególnie zaskakujące w porównaniu z naszymi przodkami łowcami-zbieraczami, którzy byli aktywni fizycznie średnio około 135 minut dziennie. Ten poziom ruchu - około sześć do dziesięciu razy większy niż u przeciętnego Amerykanina - może być kluczowy w wyjaśnieniu, dlaczego łowcy-zbieracze, którzy przeżyli dzieciństwo, żyli około siedemdziesiąt lat, tj. około 20 lat dłużej niż wiek, w którym ludzie zwykle nie mają już dzieci. Dowody kopalne pokazują, że ten wydłużony czas życia był powszechny 40 tysięcy lat temu, wbrew przekonaniu, że długość życia ludzi była wówczas krótka.

Główną korzyścią zdrowotną płynącą z jest wydłużenie życia człowieka definiowane w latach życia spędzonych w dobrym zdrowiu.

Przeanalizowano dwie ścieżki, poprzez które aktywność fizyczna w ciągu całego życia kieruje energię dla poprawy zdrowia. Pierwsza ogranicza energię z potencjalnie szkodliwych mechanizmów, takich jak magazynowanie nadmiaru tłuszczu. Co więcej, wysiłek alokuje energię w procesach regeneracyjnych organizmu. Poza spalaniem kalorii, aktywność fizyczna jest fizjologicznie stresująca i wywołuje uszkodzenia na poziomie komórkowym i tkankowym. Jednak reakcja organizmu na ten proces polega przede wszystkim na silniejszej odbudowie.

Proces ten obejmuje naprawę uszkodzeń włókien mięśniowych i chrząstki oraz leczenie mikrozłamań. Wywołuje też uwalnianie przeciwutleniaczy związanych z wysiłkiem fizycznym i środków przeciwzapalnych, a także poprawia przepływ krwi. Przy braku aktywności fizycznej reakcje te są słabiej aktywowane. Jak pokazano, procesy naprawy komórek i DNA obniżają ryzyko: cukrzycy, otyłości, raka, osteoporozy, choroby Alzheimera i depresji.

- Główna wiadomość jest taka, że ponieważ ewoluowaliśmy w ten sposób, by być aktywnymi przez całe życie, nasze ciała potrzebują ćwiczeń, aby dobrze się starzeć. Kiedyś codzienny wysiłek był konieczny, aby przetrwać, jednak dziś musimy dobrowolnie ćwiczyć, by zadbać o zdrowie i kondycję - mówi Lieberman.

Na podstawie:

Przeczytaj także


Cukrzyca - diagnoza, objawy, leczenie, profilaktyka

Cukrzyca to choroba przewlekła metaboliczna, która charakteryzuje się podwyższonym stężeniem glukozy (hiperglikemią) we krwi. Wyróżnia się dwa główne typy cukrzycy. Typ 1 ma podłoże autoimmunologiczne, zaś typ 2 jest wynikiem insulinoodporności i zaburzeń w wydzielaniu insuliny. czytaj dalej »


Zobacz także

 

 

 

Skomentuj artykuł:

Komentarze mogą dodawać wyłącznie osoby zalogowane.
Jesteś niezalogowany: zaloguj się / zarejestruj się




Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Senior.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Komentarze niezgodne z prawem i Regulaminem serwisu będą usuwane.

Artykuły promowane

Najnowsze w dziale

Polecane na Facebooku

Najnowsze na forum

Warto zobaczyć

  • Aktywni 50+
  • Umierać po ludzku
  • Internetowe Stowarzyszenie Seniorów
  • Hospicja.pl
  • Oferty pracy