Berberyna - "naturalny Ozempic"?

Nowy przegląd naukowy pokazuje jednak, że ten obraz jest zbyt uproszczony. Badania nie potwierdzają, aby berberyna działała poprzez jeden konkretny mechanizm ani żeby wywoływała takie same efekty metaboliczne u wszystkich osób. Naukowcy z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu wyjaśniają, że berberyna jest alkaloidem roślinnym. W przeciwieństwie do leków hormonalnych nie działa poprzez pojedynczy receptor w organizmie, lecz wpływa na wiele procesów pośrednio.

Najsilniejsze dowody naukowe wskazują, że działanie berberyny koncentruje się w jelitach. Szczególnie dotyczy to wpływu na mikrobiotę jelitową, procesy zapalne oraz stabilność bariery jelitowej. Oznacza to, że wspomniany związek nie reguluje bezpośrednio metabolizmu. Zamiast tego zmienia , które pośrednio wpływa na zachodzące w organizmie.

Badacze podkreślają, że efekty działania berberyny mogą znacznie różnić się między ludźmi. Dzieje się tak dlatego, że jej działanie jest silnie zależne od składu mikrobioty jelitowej, która u każdej osoby jest inna. U jednych osób może dominować , u innych wzmocnienie bariery jelitowej lub wpływ na określone szlaki metaboliczne. Osoby po antybiotykoterapii lub z zaburzoną mikrobiotą mogą doświadczać słabszych efektów.

Eksperci wskazują też kwestię niskiej biodostępności berberyny. Po przyjęciu doustnym tylko niewielka jej część trafia do krwiobiegu, co wcześniej uznawano za ograniczenie. Sugerują jednak, że właśnie dzięki temu związek działa intensywnie lokalnie w jelitach. Tam mikroorganizmy mogą przekształcać berberynę w inne aktywne biologicznie substancje, które zmieniają środowisko jelitowe. Autorzy podkreślają, że określanie berberyny jako „uniwersalnego suplementu metabolicznego" jest błędne. Może ona powodować działania niepożądane w układzie pokarmowym i wchodzić w interakcje z lekami, dlatego powinna być stosowana ostrożnie i najlepiej pod kontrolą lekarza.