Aktywność fizyczna zwiększa dzienne zużycie energii

Choć korzyści zdrowotne wynikające z ćwiczeń są dobrze udokumentowane, mniej wiadomo o tym, jak aktywność fizyczna wpływa na ogólny „budżet energetyczny" człowieka, czyli sposób, w jaki energia jest rozdzielana pomiędzy liczne funkcje organizmu.

Przez lata zastanawiano się, czy organizm traktuje energię jak stały „przychód", czy raczej jak elastyczny „system premii". Jedna koncepcja sugeruje, że gdy ludzie więcej się ruszają, organizm przesuwa energię z innych zadań, aby „zapłacić" za aktywność. Drugi model zakłada, że zużycie energii może się rozszerzać, pozwalając na wzrost całkowitego dziennego wraz ze wzrostem aktywności. Naukowcy postanowili sprawdzić, która z tych koncepcji lepiej odzwierciedla rzeczywistość przy różnych poziomach aktywności.

Aby to sprawdzić, zmierzono całkowity wydatek energetyczny - czyli łączną liczbę kalorii spalanych w ciągu dnia - u osób o bardzo zróżnicowanym poziomie . - Nasze badanie wykazało, że większa aktywność fizyczna wiąże się z wyższym spalaniem kalorii, niezależnie od składu ciała, i że wzrost ten nie jest równoważony przez organizm poprzez zmniejszenie wydatków energetycznych w innych obszarach - mówi prof. Kevin Davy, współautor badania.

Uczestnicy przyjmowali specjalne formy tlenu i wodoru oraz dostarczali próbki moczu przez okres dwóch tygodni. Tlen opuszcza organizm zarówno w postaci wody, jak i dwutlenku węgla, natomiast wodór wydalany jest wyłącznie jako woda. Porównując ilość utraconych izotopów, badacze mogli oszacować, ile dwutlenku węgla wytwarzali uczestnicy, a tym samym - ile energii zużywali. Aktywność fizyczna była monitorowana za pomocą niewielkiego czujnika noszonego w pasie, który rejestrował ruch w wielu kierunkach.

W badaniu wzięło udział 75 uczestników w wieku 19 - 63 lata. Poziomy aktywności wahały się od w dużej mierze siedzącego trybu życia po ultramaratony.

Wyniki pokazały, że wraz ze wzrostem aktywności ruchowej całkowite zużycie energii odpowiednio rosło. Nie obserwowano, aby organizm kompensował to poprzez ograniczanie wydatków energetycznych w innych obszarach. Podstawowe funkcje, takie jak oddychanie, czy regulacja temperatury ciała, wymagały tej samej ilości energii, nawet przy wzroście aktywności fizycznej.

Oznacza to, że organizm nie „wyrównuje" ani nie „niweluje" dodatkowych kalorii spalanych w efekcie ruchu.

- Równowaga energetyczna była kluczowym elementem tego badania - mówi Kristen Howard, współautorka badań. - Analizowaliśmy osoby, które były odpowiednio odżywione. Możliwe, że obserwowana kompensacja w skrajnych warunkach wynika z niedostatecznego dostarczania energii - dodaje.

Zaobserwowano również silny związek między wyższym poziomem aktywności a mniejszą ilością czasu spędzanego w pozycji siedzącej. Mówiąc prosto, osoby, które więcej się ruszają, mają tendencję do spędzania mniejszej ilości czasu w bezruchu.

Wyniki sugerują, że od dawna dyskutowana koncepcja, według której większa ilość ruchu prowadzi do większego spalania kalorii, może być trafniejsza, niż sądzili niektórzy eksperci. Niemniej potrzeba więcej badań, aby zrozumieć, u kogo i w jakich warunkach może dochodzić do kompensacji energetycznej, oceniają uczeni.